4 mei 2018

Vandaag is onze Kindness Friday anders dan normaal.

 

We hebben geen actie uitgevoerd, maar vinden wel dat dit bij Kindness hoort. Gisteren was het namelijk dodenherdenking, en tijdens deze 2 minuten stilte laat je zien dat je respect hebt, en respect is een groot gedeelte van vriendelijkheid, vinden wij althans.

Gisteren zijn wij richting de Parklaan gereden, waar zoals elk jaar de herdenking plaatsvond. Zodra je aan kwam lopen voelde je de saamhorigheid al, het respect voor elkaar dat daar in de lucht hangt.

 

Dat voelt bijzonder, aangezien dit in dit tijdperk niet eens meer zo vanzelfsprekend is. En dat vinden wij nog elke dag ontzettend jammer.

Er werd door meerdere partijen gesproken, de trompetist liet zijn geluiden klinken en daarna was het stil. Iedereen was stil. We herdachten. Op de achtergrond hoorde je de vogels vrolijk fluiten en dan denk je bij jezelf: wat is het toch mooi dat wij hier zo met zijn allen kunnen staan. Kunnen zijn.

 

Dat geeft een mens kippenvel. Het ondergaande zonnetje zorgde er ook nog een voor dat alles er vredig uitzag. Wat zijn wij blij dat we hier deel van uit mochten maken.

 

Daarna zong het koor een mooie versie van het Wilhelmus, en ook hier deed het publiek aan mee.

Samen een lied ten gehore brengen, nog zo’n gevoel van saamhorigheid. Kinderen die het niet konden zien werden zonder pardon door anderen voorgelaten. Er werden niet eens woorden aan vuilgemaakt. Kindness alom.

 

De hele herdenking duurde in totaal ongeveer 3 kwartier. Maar wat kun je in enkel 3 kwartier toch een warm gevoel krijgen, gewoon door er te zijn. We hopen volgend jaar meer bekenden tegen te komen daar. Want hoe meer zielen, hoe meer vreugd. We kunnen er zijn. Het mag gewoon. Samen.

Reactie schrijven

Commentaren: 0